Үстіміздегі жылдың 17 қазанында Армения Қорғаныс күштері Әзірбайжан Республикасының Гянджа и Мингячевир қалаларына зымыраннан оқ жаудырды. Бұл осымен Гянджа қаласына екінші соққы болып отыр. Нәтижесінде бейбіт тұрғындар мен 3 бүлдіршін шейіт болған.
Ал мына жүректі ауыртатын фотода 10 айлық баласынан айрылған әке. Ата-ана тірі тұрғанда өз қолыңмен сәбиіңді жер қойнына тапсырудан асқан қайғы жоқ шығар..Қайғы жұтқан әке мен азалы халықты көру қандай ауыр еді.
Ой. Толғаныс. Ішім алай-дүлей. Өз еліме үңілдім… Біз қандай елміз? Қазақ халқы сонай 15 ғасырдан бері не көрмеді? 300 жылдай жоңғардың шабуылынан бабаларымыз жойылып кетуге сәл қалды. Одан бертін келе Ресей патшалығына қосылып, 70 жыл Қызыл Советтің тепкісінде болған «мың өліп, мың тірілген» қазақ әлі де жасап тұр, жасай бермек… Тәуелсіздігімізді алғанымызға 30 жыл толады алдағы жыл. Бұл бостандық бізге қалай келді? Алты алаштың ішінен суырылып шығып, 15 мемлекет КСРО-дан ыдырап шыққанда қазақтың басын қоса білген кім? Жалпы бүгінгі қазақ өз еркіндігін бағалай біле ме? Бейбіт күннің қадірін түсіне ме? Тыныштық үшін біз кімге алғыс айтумыз керек? Қазақтың босағасы берік, керегесі сөгілмей тұруы кімнің арқасында? 30 жыл ішінде көршілес елдермен шекарамыз айқындалып, тұтастығымыз сақталып, тату тәтті соғыссыз бейбіт күн кешіп отырғанымыз үшін біз кімге қарыздармыз? Бір ауыздан біздің Елбасымыз, ұлтымыздың лидері – Нұрсұлтан Назарбаев деп атар едім. Ұлт лидерінің феномені не деген сауалға жауап іздеу үшін оның ұлты үшін істеген қызметтеріне тоқтап кетсем. Алдымен қазір соғыс өрті тұтанған қазіргі Әзірбайжан Республикасының Президенті Ілхам Әлиевтің сөзі тілге оралады: «Аймақтағы бейбітшілікке бағытталған Қазақстан басшылығының жүйелі дана саясаты көбіне қауіпсіздікті нығайтуды көздейді. Қазақстан тұғыры биік, тегеуріні мықты мемлекетке айналды. Сондықтан да аймақтық мәселелерді шешуде Қазақстанның рөлі мен маңызы арта түсуде, ал біз бұл мемлекеттің жетістігіне әрқашан да қуаныштымыз. Мен Қазақстанның жаңа елордасын көріп, қарқынды құрылыспен салынып жатқан жаңа қаланың көркіне тәнті болдым» деген. Біз – бүгінгі ұрпақ, расында бейбітшілік туының астында өмір сүріп отырмыз. Мұндай күнге қалай жеттік, бізге бейбітшілікті кім сыйлады соған аздап болса да назар салсақ.
Тәуелсіздік хронологиясы…
1986 жыл, 17-18 желтоқсан. Қазақ жастарының алаңға шыққан күні. Республикада басшылар ауысты. Қазақ үшін еркіндіктің дауысы шыққан күн.
1990 жыл, 24 сәуір. Қазақ КСРО Жоғарғы Кеңесі 12 шақырылымының бірінші сессиясында Н.Ә.Назарбаев Қазақ КСРО-ның Президенті болып сайланады.
1990 жыл, 25 қазан. Қазақ КСРО-ның Мемлекеттік егемендігі туралы Декларация қабылданды.
1991 жыл, 29 тамыз. ҚР Президенті Н.Ә.Назарбаевтың Жарлығымен Семей полигоны жабылды.
1991 жыл, 16 желтоқсан. Қазақстан Республикасының тәуелсіздігі туралы Заң қабылданады.
Тәуелсіздігімізді айқындайтын сандар осылай тізбектеліп кете береді. Қазақ үшін әрбір тәуелсіздіктің күндері ыстық екені сөзсіз. Бұл күн үшін бабаларымыз жанын қиып, қаншама төгілді…
Ал Назарбаевтың феномені толеранттылықта жатыр. 30 жыл ішінде біздің елде соғыс болмады. Қыздары күң болмады, ұлдары қару ұстамады. Нұрсұлтан бастаған нұрлы жол халықты тек татулыққа шақырды. Сингапур елінің бірінші премьер-министрі Ли Куан Ю тәуелсіздік алған жылдары алғаш рет Алматыға бейресми ат басын бұрады. Өз сөзінде Ли Куан Ю біздің Ұлт лидері ел басқарып тұрғанда мемлекетіміз үлкен жетістікке жетеді. Елбасымызды белгілі бір деңгейде қатал, тәжірибелі, бірақ жылдам шешім қабылдай алатын кеңестік саясаттағы жарық жұлдыз деп атап өткен болатын. Ли Куан Юдың өзі осындай баға берсе біздің Елбасымызға, онда біздің айтар уәжіміз жоқ…
Экспромт. 1997 жылы 20 қазанда Елбасымыз Ақмола қаласын Қазақстан Республикасының Астанасы деп жариялайды. Бұл Тәуелсіздігіміздің алтыншы жылында жасалған алып қадам еді. Елбасы «Қазақстан жолы» атты еңбегінде Астанаға көшу қадамын ерлік деп атап өткен. Бұл қадам қиын болғанмен, оның жемісті нәтижесін болашақ ұрпақ көреді деп атап өткен. Көреген лидердің тағы бір феномені осы тұста тағы байқалады…
САЛТАНАТ ӘШІРБАЙ
